Resilience ISO 22316 standaard

Jack Kruf

Met het Risk & Resilience Festival op 7 november 2019  te Enschede in aantocht  is het goed het aspect van resilience eens nader te belichten. De komende maanden doet PRIMO dit vanuit diverse perspectieven. Een start met de ISO standaard voor resilience.

De ISO 22316 standaard is gepubliceerd in het voorjaar van 2017 en is ontwikkeld door het  ISO/TC 292 – Veiligheid en resilience – comité van de  International Organization for Standardization (ISO) in Genève. Het is gericht op de versterking van de organisatie-resilience, zijnde het vermogen van een organisatie te reageren op en zich aan te passen aan verandering.

Het is dít vermogen dat organisaties in staat stelt te anticiperen en te reageren op kansen en bedreigingen, die kunnen ontstaan door plotselinge of geleidelijke interne of externe veranderingen.

Actueel eigenlijk, als je dagelijkse nieuwsstroom tot je laat doordringen. Het versterken van dit vermogen zou een strategisch organisatiedoel moeten zijn, zo is het uitgangspunt van ISO 22316. Het is een relatief én dynamisch concept en veel meer dan een specifieke activiteit of het nastreven van een bepaalde status van de organisatie. De buitenwereld beweegt, dus ook de organisatie is het uitgangspunt.

Factoren voor succes:
capaciteit, bekwaamheid, coördinatie, draagvlak en begrip

De factoren die de resilience van een organisatie verbeteren zijn uniek voor elke organisatie. Er zijn natuurlijk gelijkenissen bij soorten van organisaties, Bestuur en topmanagement van die organisaties, die zich committeren aan de verbetering van dit vermogen doen dit concreet volgens deze ISO-standaard door op vier punten expliciet te investeren:

  • Capaciteit om te kunnen anticiperen en reageren op kansen en bedreigingen.
  • Bekwaamheid in het herkennen van en het handelen met betrekking tot kwetsbaarheden voordat zij daadwerkelijk invloed hebben.
  • Coördinatie om alle managementdisciplines te richten op de gezamenlijke idee van de eigen organisatie-resilience.
  • Draagvlak en begrip bij stakeholders en betrokken organisatises die de strategische doelen van de organisatie onderschrijven en ondersteunen.

De komende jaren zal het concept naar mijn inschatting landen, ook omdat het denken in termen van resilience voor steden en regio’s wel een grote vlucht zal moeten nemen om deze goed te kunnen besturen. Het is het denken in systemen, dat in het openbaar bestuur voet aan de grond begint te krijgen. Dat is een groot goed. Het zal ook nodig zijn om de complexe vraagstukken die voor ons liggen het hoofd te bieden, met elkaar de antwoorden te vinden en te vertalen in goede en concrete sturing naar oplossingen en waarden.

De concepten van ISO 31000 en ISO 22316 overlappen elkaar en liggen in elkaars verlengde maar kennen elk specifieke elementen om de strategische besturing en performance van organisaties te verbeteren.