Komkommertijd

Foto Eric_FrankDoor Eric Frank, directeur PRIMO Nederland

Wereldwijde zorgen verdrijven het “fenomeen” komkommertijd

Ogenschijnlijk valt er in vakantieperioden weinig “te beleven”. Politiek Den Haag is met vakantie. Een enkele politicus blijft om het land te bewaken. Om te kunnen beraadslagen als daartoe aanleiding is. Naast beroering en veel te hoge vanzelfsprekende verwachtingspatronen over de resultaten van de Nederlandse Olympiërs, bleef het rustig in ons land.

Echter niet op het wereldtoneel. Aanslagen al dan niet door IS geclaimd of door verwarde mensen toegebracht vullen bijna dagelijks het nieuws. Steeds meer wordt er nagedacht welk land nog veilig voor een vakantie kan worden bezocht. Steeds meer landen vallen af. “Vluchten kan niet meer”, zoals het oude liedje van Frans Halsema uit 1971 al luidde.

De problemen in de wereld zijn groot. Bepaalde dubieuze wereldleiders zoeken nieuwe “vrienden” op, waardoor politieke verschuivingen van machtsverhoudingen een nog niet in te schatten rol kunnen gaan spelen. Niet bepaald een goede ontwikkeling voor het vrije democratische westen. Ook de aanstaande presidentsverkiezingen in Amerika worden in spanning gadegeslagen. Meer dan ooit tevoren. De Brexit heeft nog een ongewisse uitkomst en laat daarbij ook nog eens langer op zich wachten.

Water en droogte spelen ook deze zomer een grote rol in de wereld. Steeds meer mensen verkeren in nood. Als vluchteling, migrant of door gebrek aan hulpgoederen en medicijnen. De bommen vliegen vaak om de oren. De uitzichtloze schrijnende ontwikkeling in Aleppo is hiervan een voorbeeld. En zo zijn er nog meer. Hier is geen sprake van komkommertijd, maar van kommer en kwel.

Veiligheid

Ook in Nederland is in deze zomerperiode de aandacht voor veiligheid verhoogd. Voornamelijk zichtbaar en merkbaar op Schiphol. Continue waakzaamheid is geboden. Immers, een ongeluk kan in een detail liggen. Iedereen controleren of steekproefsgewijs? Hoe groot blijft het risico bij dit laatste? Hoe groot is het gevoel van veiligheid bij reizigers? Ook in treinen gebeuren de laatste tijd aanslagen door eenlingen waardoor onrust en gevoel voor onveiligheid bij reizigers toeneemt. Waakzaamheid is en blijft geboden. Permanent.

Hoe zeer viel het dan ook op dat tijdens de Gay Parade in Amsterdam er niks is voorgevallen. Dat honderdduizenden zich, al dan niet enigszins gespannen, veilig hebben kunnen voelen. Een groot compliment voor de organisatie en verantwoordelijkheid van de gemeente Amsterdam, zeker ondersteund door de veiligheidsregio en het Rijk. Opgelucht heeft Amsterdam aan het eind van die dag ademgehaald.

Welke voorbeelden – groot of klein, internationaal of nationaal, over veiligheid, droogte, water en noem maar op – hier voren ook zijn aangegeven; Risicomanagement begint bij jezelf. Zo heb ik al eerder geschreven. Dichtbij jezelf, je gezin, je omgeving, je organisatie, in samenwerking et cetera. Waakzaamheid is vanzelfsprekend geworden. Je verantwoordelijk voelen ook. Maar er ook naar handelen.

Van een geheel andere orde zag ik zo’n voorbeeldje van handelen op basis van risico van heel dichtbij tijdens een optreden in het openluchttheater in het Vondelpark in Amsterdam. Twee stellen ouders, zag ik tussen het publiek met een kindje op de schouders, die allebei een earphone op hadden om hun oren tegen te hard geluid te beschermen. Maar natuurlijk gaat het om behoud van “goed gehoor”. Een waarde die in het hele leven belangrijk is. Immers, luisteren is wat anders dan horen/goed verstaan. Het viel mij op en ik dacht, “zal dit een nieuwe trend worden?”. Je kinderen beginnen te beschermen tegen de grote boze (geluid) buitenwereld. Beschermen tegen terrorisme, klimaatverandering, cybercrime et cetera begint met verstaan en handelen waar het om gaat.

Ook zie je, en in Amsterdam zeker, steeds meer kinderen – vaak van expats met een aangeboren gevoel voor verantwoordelijkheid en risico’s – op de fiets(jes) een helm dragen. Veiligheid voor alles. Zomaar twee ogenschijnlijk twee kleine voorbeelden die in groter verband kunnen worden gezien.

Als een ieder de bewustwording en verantwoordelijkheid, zoals in het voorbeeld van de ouders, meeneemt naar de eigen organisatie, de eigen bestuursfunctie, de eigen werkplek, gaan wij de goede kant op.

Laten wij allen na deze vakantieperiode, opgeladen en wel, weer eens fris en bewust aankijken tegen het begrip risicomanagement. Immers het begint bij bewustzijn. Risicomanagement vraagt meer dan ooit om serieuze aandacht van een ieder. Niet alleen privé, maar juist ook bestuurlijk. Goed bestuur impliceert goede sturing, waardenmanagement en aandacht voor risicomanagement als integraal onderdeel.